اثرات دیابت بر بدن

اثرات دیابت بر بدن

اثرات دیابت بر بدن

زمانی که اثرات دیابت بر بدن را می‌شنوید، در ابتدا فکر می‌کنید که درباره میزان بالای گلوکز خون سخن گفته می‌شود. قند خون، عنصری است که اغلب نادیده گرفته می‌‌شود. زمانی که قند خون در یک بازه زمانی طولانی مدت، بیش از حد طبیعی خود باشد، سبب دیابت می‌شود. دیابت بیماری است که توانایی بدن را در تولید و یا استفاده از انسولین، تحت تاثیر قرار می‌دهد. انسولین هورمونی است که به بدن اجازه می‌دهد تا گلوکز را به انرژی تبدیل کند. در اینجا علائمی که ممکن است در زمان ابتلا به دیابت در بدن بروز کند، ذکر می‌گردد.

دیابت را زمانی می‌توان بطور موثر مدیریت و کنترل کرد که سریع تشخیص داده شود. اما، زمانی که دیابت بدون درمان باقی بماند، می‌تواند منجر به عوارض بالقوه‌ای شود که شامل بیماری قلبی، سکته، آسیب کلیه، و آسیب عصبی می‌باشد.

معمولا بدن شما بعد از خوردن و آشامیدن، قند موجود در غذا را تجزیه کرده و از آن برای تولید انرژی در سلول‌ها استفاده می‌کند. برای انجام این کار، لوزالمعده شما نیاز دارد تا هورمونی را تولید کند که انسولین نامیده می‌شود. انسولین ماده‌ای است که فرآیند استخراج قند از خون و ارسال آن به سلول‌ها جهت استفاده و تولید انرژی را تسهیل می‌کند. اگر مبتلا به دیابت باشید، لوزالمعده شما انسولین خیلی کمی را تولید خواهد کرد، و یا اینکه اصلا انسولین تولید نخواهد کرد. این انسولین نمی‌تواند بطور موثر مورد استفاده قرار گیرد. این امر سبب می‌شود تا سطوح قند خون بالا برود، در حالی که سلول‌های شما برای تولید انرژی به آن نیاز دارند. این امر می‌تواند سبب یک سری مشکلات گردد که تقریبا هر بخش مهمی از سیستم بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
اثرات دیابت بر روی بدن نیز بستگی به نوع دیابتی دارد که شما به آن مبتلا هستید. دو نوع اصلی دیابت وجود دارد: نوع ۱ و نوع ۲.

دیابت نوع ۱: که دیابت جوانی یا دیابت وابسته به انسولین نیز نامیده می‌شود، یک اختلال سیستم ایمنی است. سیستم ایمنی شما به سلول‌هایی که در لوزالمعده انسولین تولید می‌کنند، حمله می‌کند، و توانایی بدن را در تولید انسولین کاهش می‌دهد. در دیابت نوع ۱، باید انسولین دریافت کنید تا زنده بمانید. اغلب افراد، در دوران کودکی با دیابت نوع ۱ تشخیص داده می‌شوند.

دیابت نوع ۲: به مقاومت در برابر انسولین مربوط است. این بیماری معمولا در افراد بزرگسال دیده می‌شود، اما در حال حاضر، دیابت نوع ۲ در افراد جوان نیز تشخیص داده می‌شود. این بیماری نتیجه سبک زندگی نامناسب، رژیم غذایی، عاداتی ورزشی است.

در دیابت نوع ۲، لوزالمعده شما دیگر بطور موثر از انسولین استفاده نمی‌کند. این امر سبب مشکلاتی در قابلیت دریافت قند از مواد غذایی و ارسال آن به سلول‌ها جهت تولید انرژی می‌گردد. نهایتا، می‌تواند سبب شود که بیمار به داروی انسولین نیازمند باشد.

فازهای اولیه دیابت نوع ۲، نظیر پیش دیابت ممکن است با رژیم غذایی، ورزش، و نظارت دقیق بر میزان قند خون کنترل گردد. این موارد می‌تواند از ایجاد بیماری دیابت نوع ۲ نیز پیشگیری کند. دیابت می‌تواند کنترل گردد. در برخی موارد، در صورتی که تغییرات مناسبی در سبک زندگی اعمال گردد، می‌تواند درمان شود.

دیابت بارداری عبارت است از میزان بالای قند خون که در دوران بارداری ایجاد می‌شود. در اغلب موارد، می‌توانید دیابت بارداری را از طریق رژیم غذایی و ورزش کنترل کنید. این بیماری معمولا بعد از زایمان برطرف می‌شود. دیابت بارداری می‌تواند خطر عوارض بارداری را تشدید کند. دیابت بارداری می‌تواند ریسک ابتلا به دیابت نوع ۲ را نیز در دوران آتی زندگی، هم برای مادر و هم برای نوزاد افزایش دهد.

سیستم‌های غدد درون ریز، دفع کننده و هاضمه
اگر لوزالمعده شما انسولین کمی تولید کند و یا اصلا انسولین تولید نکند (یا بدن شما نتواند از آن استفاده کند)، هورمون‌های جایگزینی استفاده می‌شوند تا چربی را به انرژی تبدی کنند. این هورمون‌ها می‌توانند میزان بالایی از مواد شیمیایی سمی را تولید کنند، که شامل اسیدها و کتون‌ها هستند، و ممکن است به بیماری منجر شود که کتواسیدوز دیابتی نامیده می‌شود. این‌ها عوارض این بیماری هستند. علائم آن عبارتند از ادرار زیاد و خستگی.

نفس شما ممکن است بوی شیرینی داشته باشد، که بدلیل سطوح بالای کتون در خون است. میزان بالای قند خون و زیاد بودن کتون در ادرار می‌تواند کتواسیدوز را تایید کند. اگر این بیماری درمان نشود، می‌تواند به از دست دادن هوشیاری و حتی مرگ منجر گردد.
سندرم هایپرگلیسمی دیابتی قند خون (HHS) در دیابت نوع ۲ رخ می‌دهد. این سندرم شامل میزان بسیار بالایی از قند است، ما فاقد کتون می‌باشد. در این سندرم، شما احساس تشنگی و کم‌آبی می‌کنید. حتی ممکن است هوشیاری خود را از دست بدهید. سندرم هایپرگلیسمی دیابتی قند خون در افرادی که دیابت آن‌ها تشخیص داده نشده است یا قادر به کنترل دیابت خود نبوده‌اند، بسیار شایع است. این سندرم بدلیل حمله قلبی، سکته، یا عفونت نیز رخ می‌دهد.

میزان بالای قند خون ممکن است به گاستروپارز منجر شود (خالی شده کامل معده بسیار دشوار خواهد بود). این تاخیر می‌تواند سبب شود تا قند خون بالا برود. در نتیجه، ممکن است حالت تهوع، استفراغ، نفخ شکم، و سوزش سردل را تجربه کنید.

آسیب کلیه
دیابت می‌تواند به کلیه‌های شما آسیب وارد کند و توانایی آن‌ها را در فیلتر کردن مواد دفعی و ضایعاتی خون، تحت تاثیر قرار دهد. اگر متخصص غدد شما میکروآلبومینوری، یا مقدار بالای پروتئین را در ادرار شما تشخیص دهد، می‌تواند نشانه عدم کارکرد مناسب کلیه باشد.

بیماری کلیه مربوط به دیابت، نفروپاتی دیابتی نامیده می‌شود. این بیماری هیچ علائمی را تا زمانی که به مراحل پیشرفته‌تر نرسیده است، از خود نشان نمی‌دهد. اگر مبتلا به دیابت باشید، پزشک کلیه شما را از لحاظ نفروپاتی بررسی می‌کند تا به پیشگیری از آسیب غیرقابل برگشت کلیه یا نارسایی کلیه کمک کند.

سیستم گردش خون
دیابت شانس ابتلای شما را به بیماری فشار خون افزایش می‌دهد، بیماری که فشار بیشتری به قلب وارد می‌کند. زمانی که قند خون شما بالا باشد، فشار خون بالا می‌تواند به تشکیل رسوبات چربی در دیواره رگ‌های خونی کمک کند. وجود رسوبات در دیواره‌های رگ‌ها در طول زمان، سبب آترواسکلروز یا سفتی رگ‌های خونی می‌گردد.

طبق گفته موسسه ملی دیابت و بیماری‌های هاضمه و کلیوی، دیابت، شانس بیماری قبلی و سکته را در شما افزایش می‌دهد. علاوه بر مانیتورینگ و کنترل قند خون، عادات مناسب غذایی و ورزش مرتب می‌تواند به کاهش ریسک فشار خون بالا و کلسترول خون بالا کمک کند.

اگر در معرض ریسک ابتلا به دیابت باشید، باید سیگار را ترک کنید. ترکیب دیابت و سیگار بسیار بد است. سیگار کشیدن می‌تواند ریسک مشکلات قلبی عروقی و انسداد جریان خون را افزایش دهد.

کاهش جریان خون به اندام‌ها می‌تواند منجر به درد دست‌ها و پاها در حین حرکت شود. این حالت، اینترمیتنت کلودیکشن نامیده می‌شود. رگ‌های خونی باریک در پاها ممکن است سبب مشکلاتی در این نواحی گردد. برای مثال، ممکن است پاهای شما سرد باشند و یا بدلیل از دست دادن حس لامسه در پاها، قادر به حس حرارت در پاها نباشید. این حالت، نوروپاتی جانبی نامیده می‌شود، که یک نوع نوروپاتی دیابتی است که سبب می‌شود تا حس لامسه در انگشتان دست و پا کاهش یابد. نبود حس لامسه در دست و پا خطرناک است، زیرا ممکن است متوجه آسیب و عفونت در دست و پاهای خود نباشید.
دیابت خطر ایجاد عفوت یا زخم در پاها را نیز افزایش می‌دهد. جریان ضعیف خون و آسیب عصبی، احتمال قطع شدن پاها را افزایش می‌دهد. اگر مبتلا به دیابت باشید، مهم است که از پاهای خود به خوبی مراقبت کنید و آن‌ها را بطور مرتب بررسی نمایید.

سیستم پوستی
دیابت می‌تواند پوست شما، یعنی بزرگترین ارگان در بدن را نیز تحت تاثیر قرار دهد. کاهش رطوبت بدن شما بدلیل قند خون بالا، در کنار کم‌آبی می‌تواند سبب خشکی پوست در پاها شده و ایجاد ترک نماید. مهم است که پاهای خود را بعد از استحمام یا شنا بطور کامل خشک کنید. می‌توانید از وازلین یا کرم استفاده کنید، اما از مرطوب شدن بیش از حد این نواحی خودداری کنید.

رطوبت و چین و چروک‌های پوستی، زمینه را برای فعالیت قارچ‌ها و باکتری یا عفونت فراهم می‌سازد. این قارچ‌ها و باکتری‌ها در بین انگشتان پا و دست، لای پاها، زیربغل، یا گوشه‌های دهان رشد می‌کنند. نشانه‌های آن عبارتند از سرخی پوست، تاول، و خارش.

فشار زیاد در زیر پاها می‌تواند منجر به پینه شود. این پینه‌ها می‌تواند عفونی شده و یا زخم ایجاد کنند. اگر مبتلا به زخم شدید، فورا به پزشک مراجعه کنید تا ریسک از دست دادن پاهای خود را کاهش دهید. ممکن است مستعد التهاب، فولیکولیت (عفونت فولیکول‌های مو)، گل مژه، و عفونت ناخن شوید.

سیستم عصبی مرکزی
دیابت منجر به نوروپاتی دیابتی، یا آسیب به اعصاب می‌شود. این حالت می‌تواند حس گرما، سرما، و درد را در پاهای شما تحت تاثیر قرار دهد و شما را مستعد آسیب و زخم نماید. این احتمال که شما این آسیب‌ها را متوجه نشوید و این آسیب‌ها به عفونت‌ها یا بیماری‌های جدی تبدیل شوند، زیاد است.

دیابت می‌تواند سبب رگ‌های خونی متورم در چشم‌ها شود، که رتینوپاتی دیابتی نامیده می‌شود. این بیماری می‌تواند به بینایی شما آسیب وارد کند. همچنین، می‌تواند سبب کوری گردد. علائم مشکلات چشمی می‌تواند در ابتدا کم باشد، بنابراین، مراجعه مرتب به چشم پزشک بسیار مهم است.

سیستم تولید مثل
تغییرات هورمونی در طی بارداری می‌تواند سبب دیابت بارداری شود و در مقابل، ریسک فشار خون بالا را نیز افزایش دهد. دو نوع بیماری فشار خون بالا برای زنان باردار وجود دارد که باید مراقب آن باشند، پراکلامپسی یا اکلامپسی.

در بسیاری از موارد، دیابت بارداری به آسانی کنترل شده و بعد از زایمان، سطح قند خون به مقدار نرمال می‌رسد. علائم آن مشابه سایر انواع دیابت است، اما ممکن است شامل عفونت‌های مکرر باشد که واژن و مثانه را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

اگر مبتلا به دیابت بارداری شدید، ممکن است نوزاد شما دارای وزن بالایی باشد. وزن بالای نوزاد می‌تواند عمل زایمان را سخت کند. شما نیز چند سال بعد از زایمان، در معرض ریسک ابتلا به دیابت نوع ۲ خواهید بود.